Siz o her an birlikte olan insanlar.

Siz bilmezsiniz tabii özlemek ne demek, özlemekten ölmek ne demek. Ayrı kaldığınız iki günde “Özledim.” dersiniz. Hissettiğiniz şey ufacık bir şey bile değilken. Gözünüzden durup dururken yaş gelmez sizin. Acıtmaz canınızı mesafeler.

Siz her istediğinizde dokunursunuz sevgilinize, koklarsınız doya doya. Kokusunu unutmaktan korkmazsınız, gelsin diye gün saymazsınız, yazılar yazmazsınız her gece. “Bu gece bir gece daha sensiz bitti sevgilim. Şimdi yatağıma gidip sensiz, sana sarılarak uyuyacağım.”

Siz şu güzel havalarda yan yana gezersiniz sevdiğinizle, el ele, kucak kucağa. Yanınızdan geçen o minik kızın elindeki telefona bakarak şükredersiniz belki “Sevgilim iyi ki yanımda.” diye,bilinmez.

Siz her gece bir adamın gömleğine sarılıp uyumazsınız, kokusu biter diye koklamaya kıyamadığınız oldu mu hiç? Sırf o seviyor diye saçlarınızı uzatmaya uğraştınız mı? Yanına gidebilmek için para biriktirdiğiniz oldu mu hiç?

Siz o dip dibe sevgililer. Birliktesiniz, seviyorsunuz ama hiçbiriniz biz gibi özlemiyorsunuz. Biz gibi beklemiyorsunuz. Tutku dolu öpmüyorsunuz birbirinizi.Siz hiç böyle aşık oldunuz mu?

[Flash 9 is required to listen to audio.]

Bazı insanlar birbirini köpek gibi sevsin ama kavuşamasın diye yaratılmış sanki